KENDİNDE ŞEY



.

.

.

Kökünden koparıyorum Hayatı.
Derinlerde ağır otlar Bu.

Kadın saçı eller: Kendim.

Bastırıyorum avuçlarıma senden
Zerre Tozu.

Bir kök ve
Bir zehir damlası aynayı
Tutuyorum ayaklarına.

Düğün telaşım,

Gözlerim odağa yakın
Bir ışıkta seyrediyor Karanlığı.

Yontuyorum kabuktan ve
Boşluğun cüzdanından Sesini.

Çatlak lahit halen omuzlarımda ve
Daha temizlenecek çok mezar var.


.

.

.

Yorumlar